Kleiklinkers

Gebakken klinkers worden bij een temperatuur van 1100 - 1200°C gebakken. Het in de klei aanwezige silicaat (zand) verglaast, vooral dan aan de buitenkant. Door deze verglazing hebben weersinvloeden geen vat op de kwaliteit van de gebakken klinkers en worden deze slijtvast. Doordat de poriën grotendeels verdwijnen met het verglazen is de opname van vocht en vuil door gebakken klinkers heel minimaal. Zelfs met een heel strenge vorst vriezen deze niet kapot.
Doordat weersinvloeden weinig of geen vat hebben op de kwaliteit van gebakken kleiklinkers blijven deze kleurvast en zal de kleur niet vervagen. Veel kleiklinkers gaan na hergebruik ook nog meer dan een mensenleven mee.

Aan de basis van een kleiklinker staan een aantal kleisoorten. De samenstellingen hiervan verschillen sterk. Door deze kleisoorten te mengen worden gebakken kleiklinkers geproduceerd met verschillende kleurschakkeringen. Een hoog kalkgehalte in de klei geeft een meer bronzen kleur. Hoe hoger het ijzergehalte in de klei hoe roder hij wordt. Ook het "bakproces" heeft invloed op de kleur.
Door het productieproces is elke klinker uniek. Er is niet één klinker die dezelfde is wat er dan ook voor de charme van gebakken klinkers zorgt. Door plaatselijke temperatuurverschillen in de over kunnen de klinkers kromtrekken of krimpen, steeds binnen de toegelaten marges.